U bent hier

Ransuil

Op visite


Het wordt een jaarlijkse, vaste visite. Even een bezoekje aan de Ransuil (Asio otus) zo in januari, even om te zien of het goed met hem gaat. Meestal valt 'ie in slaap of heeft 'ie moeite met het open houden van zijn ogen. Ik zou me voorstellen dat op visite bij opa net zo gaat.

De Ringmuis (Passer montanus) had het koud en zette al zijn veertjes uit... of misschien was het nog de decembermaand die de Ringmus veranderde in een rond balletje. In ieder geval was deze mus vast niet licht genoeg om op de Steenraket (Erysimum cheiranthoides) de ruimte in te schieten. De Gewone Steenraket die volop bloeide midden in januari!

Zijn eigen plekje


Meerdere keren hebben we jou gezocht. Meerdere keren waren daar alleen de stille bomen. De bomen waar je misschien wel zat, maar je nooit liet zien. Waar je leek te schitteren als afwezige. Waar je leek te schuilen zodat niemand je kon vinden. Maar vandaag is een andere dag! Vandaag zijn jullie met z'n tweeën. Vandaag genieten jullie van de zon, van de aankomende lente al duurt het nog zo lang. Wat mooi om jou te zien op jouw eigen plekje, zachte Ransuil (Asio otus).


De verbeterde versie van de Merel, de Koperwiek (Turdus iliacus). De pastelkleruige achtergrond, maakt deze foto voor mij geslaagd. Je kan nog net een beetje de oranje schouder zien en het snaveltje met de felgele basis wijst eigenwijs in de richting van waarschijnlijk een of andere vette worm.


Waar denkt deze Koperwiek aan? Zijn volgende maaltijd of zijn terugreis naar Scandinavië?

Abonneren op RSS - Ransuil