Het begint!


Het jaar is begonnen! De oliebollen zijn nog niet op en mijn moeder viert haar verjaardag zoals altijd met taart, appelflappen en vooral heel veel gezelligheid en familie. Julian en ik lopen een rondje samen met mam en zien de eerste vogels voor 2018. Deze Kokmeeuw (Chroicocephalus ridibundus) poseerde en spettert het nieuwe jaar in, dank u Heer voor een mooi begin.

Eerste Kerstdag


Ik vind het zo mooi om de beweging in deze foto haast te voelen. De wind blaast deze Grote Zilverreiger (Ardea alba) duidelijk om de oren en ik kan het bijna zien aan het water en het riet. De reiger staat waarschijnlijk met zijn tenen krom zich schrap te zetten tegen de stroming.


Gezegende Kerstgroet van dit Nonnetje (Mergellus albellus)!

Verjaardagscadeautje


Op mijn verjaardag liepen Julian en ik nog samen even een stukje door 't Roege Bos. En ook al zijn het gedrochten van foto's, we zagen dus gewoon Appelvinken (Coccothraustes coccothraustes) zo'n beetje bij mij op de hoek. Een erg leuk verjaardagscadeautje bovenop de bergen die ik al had gekregen.

In de frisse buitenlucht

De Schoonheidsspecialist
Naar buiten doet me altijd goed. Als ik verdrietig ben of een probleem heb of moet nadenken, maar ook als ik me blij voel. De frisse buitenlucht waait altijd rust in mijn hoofd en rommel eruit, natuurlijk niet volledig en ook niet altijd voor de hele rest van de dag. Ik ben blij dat het Roege Bos in de Held zo dichtbij is. De herfstkleuren zijn zo mooi tijdens dit jaargetijde en het is er meestal stil en rustig. De zon scheen deze middag en ik was gezegend toen deze Tafeleend (Aythya ferina) vlakbij boven water ploepte ploep, daar was die ineens met de kop vol modder. Misschien heeft hij liever zijn hoofd vol slijk in plaats van frisse lucht.

Ik moest wel een foto maken, want het licht was zo mooi.

Oh zo schattig!


Zondag zijn we naar de Onlanden geweest, het weer was niet fantastisch maar de vogels die er gezien waren wel. Ik liep snel voorop, omdat ik echt heel erg graag en snel de Sneeuwgors (Plectrophenax nivalis) wilde zien. Zo'n schattige vogel en nog nooit eerder gezien, dus ik was heel enthousiast. Het was dan ook een super verrassing om erachter te komen dat ze totaal niet schuw was. Ik stapte bijna bovenop haar! Op maar een paar meter afstand hipte ze vrolijk op en neer op zoek naar lekker eten.


"Hmm hm, nadenkende blik, ik ben echt verrekte aandoenlijk."


Ze lijkt best wel op een musje, maar dan nog tienduizend keer leuker (excuus lieve huis-, tuin- en keukenmussen). Ik hoop ook nog eens een mannetje te zien in zomerkleed, maar dit was ook al een mooie ervaring.

Pagina's

Abonneren op Natuurkriebels.nl RSS